jesteś w:
"Poskromienie złośnicy", Teatr Wybrzeże, Gdańsk, Polska, reż. Szymon Kaczmarek
I wyróżnienie w Konkursie na Najlepszą Inscenizację Dzieł Williama Szekspira
.JPG)
Kasia i Petruchio w Poskromieniu złośnicy Szymona Kaczmarka są przez chwilę jak Kate Winslet i Leonardo di Caprio na dziobie Tytanika. Grają sentymentalne role, choć w nie tak romantycznej scenerii. Za chwilę Petruchio stanie się macho i zdobywcą a Kasia tresowaną panienką na wydaniu. Osią spektaklu są właśnie te role – reguły zachowań płci w grze pożądania, podporządkowywania i zawłaszczania drugiej osoby. Poskramiana, „przycinana" do kostiumiku nadobnej panienki jest tu nie tylko Kasia. Mężczyźni, a właściwie głównie oni w tym świecie, męczą się uwięzieni, każdy w swoim typie męskości, uwierającym jak ubranie szyte na kogo innego. Bo Kaczmarek pyta o męskość. O presję erotycznego podboju, aktywności i dominacji. O to, kim wobec tych konieczności staje się mężczyzna. Czy miłość zamknięta w kliszach zdobywcy i zdobywanej jest jeszcze uczuciem, czy kulturowym wyobrażeniem o tym, jak powinno ono wyglądać? Może jest sentymentalnym lukrem osładzającym gorycz prawdy o bezwzględnej tresurze obydwu płci? Komedia Szekspira staje się teatralną grą rolami gender, nie unikającą gorzkich wniosków a wyrosłą z tęsknoty za miłością poza stereotypami.
Poskromienie złośnicy, część projektu Wyspa pełna krzyków, jest pierwszym z wystawianych przez Teatr Wybrzeże spektakli zerojedynkowych, w których Teatr stawia na radykalne wypowiedzi, na granie maksymalnie blisko widza, przy minimalnym udziale scenografii.
Kasia i Petruchio w Poskromieniu złośnicy Szymona Kaczmarka są przez chwilę jak Kate Winslet i Leonardo di Caprio na dziobie Tytanika. Grają sentymentalne role, choć w nie tak romantycznej scenerii. Za chwilę Petruchio stanie się macho i zdobywcą a Kasia tresowaną panienką na wydaniu. Osią spektaklu są właśnie te role – reguły zachowań płci w grze pożądania, podporządkowywania i zawłaszczania drugiej osoby. Poskramiana, „przycinana" do kostiumiku nadobnej panienki jest tu nie tylko Kasia. Mężczyźni, a właściwie głównie oni w tym świecie, męczą się uwięzieni, każdy w swoim typie męskości, uwierającym jak ubranie szyte na kogo innego. Bo Kaczmarek pyta o męskość. O presję erotycznego podboju, aktywności i dominacji. O to, kim wobec tych konieczności staje się mężczyzna. Czy miłość zamknięta w kliszach zdobywcy i zdobywanej jest jeszcze uczuciem, czy kulturowym wyobrażeniem o tym, jak powinno ono wyglądać? Może jest sentymentalnym lukrem osładzającym gorycz prawdy o bezwzględnej tresurze obydwu płci? Komedia Szekspira staje się teatralną grą rolami gender, nie unikającą gorzkich wniosków a wyrosłą z tęsknoty za miłością poza stereotypami.Poskromienie złośnicy, część projektu Wyspa pełna krzyków, jest pierwszym z wystawianych przez Teatr Wybrzeże spektakli zerojedynkowych, w których Teatr stawia na radykalne wypowiedzi, na granie maksymalnie blisko widza, przy minimalnym udziale scenografii.
Reżyser: Szymon Kaczmarek - student Wydziału Reżyserii PWST w Krakowie, asystent Krystiana Lupy przy spektaklu Factory II. Przygotował dotychczas m.in. warsztatową wersję Brygady szlifierza Karhana wg Vaąka Kani w ramach I edycji festiwalu Wybrzeże Sztuki, Kuszenie cichej Weroniki Roberta Musila w Teatrze Nowym w Krakowie, My dzieci sieci na podstawie bloga w Starym Teatrze w Krakowie (spektakl zdobył główną nagrodę na pierwszym międzynarodowym festiwalu blogów w austriackim Grazu), oraz performance teatralny Keret Kolektywu Harakiri Farmers (najlepszy debiut 18. Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Malta). Teatr Wybrzeże
Założony w 1801 roku jako Teatr Miejski, nazywany „młynkiem do kawy", a potem „akwarium", Teatr Wybrzeże ze swoją całoroczną działalnością na trzech scenach (Scenie Dużej i Malarni w Gdańsku, oraz Kameralnej w Sopocie) jest nierozerwalnie związany zarówno z historią miasta, jak i z jego aktualnym życiem kulturalnym. W powojennej historii teatru współpracowali z nim artyści tej miary co Lidia Zamkow, Zygmunt Hϋbner, Tadeusz Minc, Marek Okopiński oraz Stanisław Hebanowski. Na deskach gdańskiej sceny debiutowały teatralne sławy: Kalina Jędrusik, Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela, Krzysztof Gordon, Halina Winiarska oraz Halina Słojewska. Pracowali tu także wybitni reżyserzy: Konrad Swinarski, Bohdan Korzeniewski, Andrzej Wajda, Maciej Prus, Ryszard Major i Krzysztof Babicki. W lipcu 2006 roku dyrektorem Teatru Wybrzeże został Adam Orzechowski.
Strona Teatry Wybrzeże: www.teatrwybrzeze.pl
INSTYTUCJE WSPIERAJĄCE
SPONSORZY PLATYNOWI
