SZUKAJ »
przełącz na język polski switch to english
Performing Public Memories. The Data Recovery Series
Dalibor Martinis


Kodowe spowiedzi.jpgKodowane Spowiedzi/ Coded Confessions
Dalibor Martinis


Dalibor Martinis jest artystą i twórcą video. Prezentował swoje prace na wielu międzynarodowych wystawach, m.in. podczas Sao Paolo Biennale, Dokumenta, Biennale w Wenecji oraz na festiwalach filmowych i video w Berlinie, Tokyo, Montrealu, San Francisco, Locarno itp. Otrzymał wiele międzynarodowych nagród (m.in. Tokyo Video Festival 1984, Wrocław 1991, Triest 1996), a jego filmy video były prezentowane w europejskich stacjach telewizyjnych.
Prace Martinisa znajduja się w kolekcjach Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, Stedelijk Museum w Amsterdamie, ZKM Karlsruhe, New York Public Library oraz Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Zagrzebiu.


Wilson’s Island
Thomas Martius /Andrzej Wirth

Performance to videoesej Andrzeja Wirtha i Thomasa Martiusa powstały w czasie rezydencji w Watermill Center Roberta Wilsona. Poświęcony jest relacji między architekturą, teatrem i pamięcią. Punktem wyjścia jest Watermill Center, jednak autorzy videoeseju odnoszą się także do Bayreuth (Wagner), Bauhaus (Gropius) oraz Hellerau (Palluca) – utopijnych miejsc syntezy sztuk.
Watermill Center zostało założone przez Roberta Wilsona w 1992 roku jako międzynarodowe, interdyscyplinarne centrum studiów w dziedzinie sztuki i humanistyki. Położone w zacisznej okolicy Southampton, niedaleko Nowego Jorku, zyskało renomę jako jedyne laboratorium dla artystów, studentów i osób w każdym wieku poszukujących przestrzeni dla badania procesu twórczego. Poprzez interdyscyplinarny program, spotkania z mistrzami i twórczą wymianę Watermill Center stało się inspiracją dla nowej generacji twórców i wypracowało silną globalną sieć kontaktów niezależnych od wieku, doświadczenia oraz uwarunkowań społecznych, kulturowych czy religijnych.
Thomas Martius – reżyser i performer, absolwent Instytutu Teatrologii Stosowanej w Gissen.
Andrzej Wirth – krytyk i teatrolog, do 1966 roku mieszkał w Polsce. Profesor na Stanford University i City University of New York. Założyciel Instytutu Teatrologii Stosowanej w Gissen. Mieszka w Berlinie i w Wenecji.
romeo_i_julia_proba1_57.JPGRomeo i Julia

Libretto i choreografia: Izadora Weiss.
Scenografia multimedialna: Radosław Moenert.
Kostiumy: Hanna Szymczak.
Muzyka: Gustavo Santaolalla, Philip Glass, Sergiusz Prokofiew, Ludwig van Beethoven, Lisa Gerrard i inni.

Historia mitycznych kochanków rozgrywa się współcześnie w Bagdadzie. Julia pochodzi z bogatej miejscowej rodziny i uwikłana jest w sprzeczności pomiędzy jej współczesnym wykształceniem i upodobaniami, a narzucanymi jej przez kulturę i tradycję ściśle określonymi nakazami i zakazami. Romeo jest żołnierzem przysłanym wśród wielu innych w misji stabilizacyjnej. Nie jest istotne z jakiego konkretnie kraju pochodzi. Może z Hiszpanii? Ważne jest to, że przybył z obcej kultury odbieranej tu jako zagrożenie miejscowych wartości. Ważne, że jest wrogiem, a najważniejsze, że nie wyznaje tej samej religii. Spotkanie obojga bohaterów naznaczone jest od samego początku stygmatem klęski. Ich nagła miłość rodzi cierpienia i śmierć.

Głównym przesłaniem spektaklu jest ukazanie zła jakie niesie ze sobą fanatyzm religijny i brak tolerancji dla odmienności kultur. Lekarstwem na to jest jak zawsze miłość i zaufanie, które są tak kruche wobec przeciwności losu, że wymagają szczególnych wysiłków i ochrony. Śmierć Romea i Julii ma zgodnie z duchem Szekspirowskiego dramatu napominać, że wzajemna nienawiść i zabijanie nigdy nie rozwiązują problemów, tylko potęgują ich siłę i nieuchronny tragiczny finał.

Izadora Weiss.jpg Izadora Weiss
Absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie i Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Po ukończeniu szkoły pracowała w Teatrze Wielkim w Warszawie, jednocześnie studiując na wydziale pedagogiki baletu. Jest dwukrotną stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki. Jako choreografka zadebiutowała w 1996 r. w Teatrze Wielkim w Poznaniu spektaklem Sny nocy letniej. Jego owacyjne przyjęcie przez publiczność zbiegło się ze znakomitymi recenzjami prasowymi.
Opery z choreografią jej autorstwa (między innymi Turandot, Straszny Dwór, Salome, Czarodziejski flet, Don Giovanni, Aida, Carmen, Faust) były prezentowane na najważniejszych scenach krajowych oraz w USA, Francji, Niemczech, Luxemburgu, Holandii i Finlandii. Trzy spektakle w jej choreografii: Straszny Dwór, Opera za trzy grosze i Syberia pokazywane były m.in. na festiwalu w Wexford w Irlandii. Przełomowy w jej karierze okazał się I Koncert skrzypcowy Krzysztofa Pendereckiego przygotowany w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Po tej realizacji Jiri Kylian zaprosił ją na staż choreograficzny do Nederlands Dance Theatre. Pobyt w zespole jednego z największych choreografów naszych czasów dał jej szansę doskonalenia swojego warsztatu u boku takich sław, jak Hans van Manen, Ohad Naharin, Paul Lightfoot, Sol Leon i Saburo Teshigawara.
Napisała własne libretta baletów: ...z nieba (do muzyki Michała Lorenca) i Eurazja. Jej choreografie pozwoliły na powstanie w Państwowej Operze Bałtyckiej w Gdański znakomitego zespołu współczesnego tańca.

plakat.jpg
1 VIII
21:30 Thomas Marceul (Grupa Teatralna Naxos, Francja)
Scena Kameralna, Sopot

2 VIII
19.00 Parrabbola/ Lightworks (Wlk. Brytania)
Klub Żak, Gdańsk
22:30 Grupa Propeller (Teatr Watermill, Wlk. Brytania)
Teatr Wybrzeże, Gdańsk

4 VIII
23:00 The Wooster Group (USA)
Teatr Muzyczny, Gdynia

5 VIII
20:30 Szekspirowski Teatr Globe (UK)
Park Kolibki, Gdynia

6 VIII
21:30 Miriam Goldsmidt (Zurich Schauspielhaus, Szwajcaria)
Teatr Wybrzeże, Gdańsk

7 VIII
21:00 Teatr Wybrzeże (Gdańsk)
Teatr Wybrzeże, Gdańsk

8 VIII
23:50 Węgierski Teatr w Cluj (Rumunia)
Teatr Muzyczny, Gdynia

9 VIII
17:00 London Metropolitan University (Wielka Brytania)
Królewska Fabryka Karabinów, Gdańsk
20:50 Teatr im. Stefana Jaracza (Łódź)
Teatr Wybrzeże, Gdańsk

10 VIII
20:00 Teatr im. Radu Stanca (Rumunia)
Teatr Muzyczny, Gdynia
3 VIII
00:00 Sen nocy letniej
Mon Balzac, ul. Piwna 36/39, Gdańsk

5 VIII
22:30 Szekspirowski Mix
Mon Balzac, Gdańsk

10 VIII
00:00 Wszystko dobre, co dobrze się kończy
Mon Balzac, Gdańsk
INSTYTUCJE WSPIERAJĄCE
logo logo logo logo logo
SPONSORZY PLATYNOWI
logo logo